มาร่วมงานกับมะเดี่ยวได้ยังไง
ตอนแรกพี่หนึ่ง (อัครพล เตชะรัตนประเสริฐ) ก็ติดต่อมา บอกว่าให้ไปแคสบทๆ หนึ่งเรื่อง “รักแห่งสยาม” ตาลก็ไปแคสไปแคสกับพี่มะเดี่ยวผู้กำกับเองเลย พอแคสเสร็จ ตอนบ่ายก็มาที่ห้องสตูดิโอแล้วเขาก็ยื่นบทให้เลย

บทที่ได้รับตอนแคสนี้เป็นยังไง
เขาบอกกับตาลว่าให้เล่นเป็นตัวเองเพราะว่าตอนแรกเนี่ยะ เขาก็จะนั่งคุยกับตาลก่อนว่า เออ ตาลเป็นคนยังไง ซึ่งคาแรกเตอร์ที่ได้เนี่ยะตรงกับตัวเองมากๆ เลยค่ะ ต้องทำอะไรติงต๊องปัญญาอ่อน คือมันเป็นนิสัยของเด็กๆ ซึ่งตาลก็เป็นอยู่ตอนนั้น

เคยดูผลงานของมะเดี่ยวมาก่อนรึเปล่า
ก็เคยดูเรื่อง “13 เกมสยอง” แต่ก็ไม่รู้ว่าผู้กำกับก็คือพี่มะเดี่ยว ยังคิดในใจว่าผู้คนนี้กำกับคนนี้โหดมาก แบบว่าฆ่ากันแบบสยองๆ แต่ก็ไม่คิดว่า รักแห่งสยามเรื่องนี้ เค้าจะมาเป็นคนที่กำกับเองแล้วก็เขียนบทเอง

พอได้มารู้จัก มาร่วมงานกับผู้กำกับคนนี้ เป็นยังไงบ้าง
พี่มะเดี่ยวน่ารักมากค่ะ เวลาทำงานทุกอย่างก็จะเป็นกันเองตลอด พอทุกครั้งหลังจากเลิกกองเขาก็จะมากอดตาล คือแบบว่ากองถ่ายนี้จะอบอุ่นมาก มีแต่เด็กๆอยู่ด้วยกัน ตาลก็เดินไปนู่นไปนี่ คุยกับคนโน้นที คนนี้ที ทำให้เวลารอคิวก็ไม่เหงา ส่วนเวลาทำงานพี่มะเดี่ยวก็จะบอกว่าให้เล่นเป็นตัวเองไปเลย ตาลได้อ่านบทเรื่องนี้มาสองครั้งแล้วก็มาร์กไว้ด้วยว่าตัวละครหญิงเป็นคนยังไง อ่านไปก็รู้สึกว่าเออ…มันเหมือนตัวเรานะ ถามว่าตอนเด็ดดอกกุหลาบก็เคยคิดว่าจะทำแต่ก็ยังไม่ได้ทำ (หัวเราะแบบเขินๆ) แล้วก็อ่านหนังสือ ตาลเชื่อว่าผู้หญิงจริงๆ มันก็มีที่เด็กๆ แบบตาล

คาร์แรกเตอร์ของหญิงเป็นยังไง
หญิงก็จะเป็นเพื่อนบ้านของมิวค่ะ ซึ่งตัวหญิงเองก็จะแอบชอบมิวอยู่แต่ก็ไม่เคยบอกอะไร ได้แต่ไปเล่นๆกับมิวตามปกติ คาร์แรกเตอร์ของหญิงจะเป็นคนที่รักผู้ชายคนหนึ่งแต่ว่าผู้ชายคนนั้นเขาไม่ได้รักตอบ ด้วยความที่เป็นเด็กก็จะซื้อหนังสือมาดูว่าทำอย่างไรนะถึงจะได้ คือมีอยู่ฉากหนึ่งที่เด็ดดอกกุหลาบตั้งหนึ่งร้อยดอก เต็มห้องเลยนะคะ เด็ดๆๆ เพื่อที่จะเอาไปให้มิว เพราะว่าตามหนังสือมันบอกมาว่าถ้าเอาดอกกุหลาบไปให้แล้วจะสมหวัง บางทีก็มีเอาตุ๊กตาใส่เส้นผมลงไปแล้วมานั่งเย็บอะไรแบบนี้ ซึ่งมันก็เป็นอะไรที่ดูน่ารักๆ แต่บางทีตาลก็ชื่อว่ามีคนทำ…เคยคิดแต่ไม่เคยทำ แค่คิดเฉยๆ ว่ามันน่าลอง

ในเรื่องรักแห่งสยามคาร์แรกเตอร์ที่ได้รับแตกต่างจากเรื่องก่อนๆ เยอะไหม
ก็เยอะนะคะ อย่างสวยลากไส้ ก็จะโตหน่อย ดูเซ็กซี่ไปเลย แต่ว่าเรื่องอื่นๆที่เคยเล่นมาก็ยังไม่มีบทไหนที่เป็นตัวของตัวเองได้เท่าเรื่องนี้นะคะ เพราะว่าเรื่องนี้เล่นโดยใช้อุปนิสัยของตัวเองเลย แล้วก็จากการที่ตาลโตขึ้น เล่นหนังมาแล้วหลายเรื่อง ทำให้ตาลมีประสบการณ์ในการเล่นหนัง ตาลก็ค่อนข้างที่จะเอาใจใส่กับมันมาก อีกอย่างตอนนั้นที่เล่นก็เป็นช่วงที่เหมือนเด็กกำลังจะโตและก็ประจวบเหมาะกับได้บทเรื่องนี้มาพอดีเลย

ตัวละครหญิงถือว่าเป็นตัวแทนความรักแบบไหน
หญิงก็เป็นตัวแทนความรักของผู้หญิงที่แอบรับผู้ชายคนๆ หนึ่ง ก็ได้แต่แอบมอง ไปยืนรอหน้าบ้าน ส่องหน้าต่างดูตลอดเวลา ทำอะไรตลกๆ เพี้ยนๆ ทำตามหนังสือ เช่น ในตำราเขาบอกให้ริดดอกกุหลาบ 99 ดอกเอาไปวางไว้หน้าบ้าน แล้วจะสมหวังในรัก ก็ทำตาม เอาเส้นผมมาใส่ไว้ในตุ๊กตาหมีทำเป็นตุ๊กตาวูดู แต่ก็น่ารักดีนะ เหมือนตัวตลกในเรื่องเหมือนกัน แต่สุดท้ายแล้วตัวละครตัวนี้ก็จะมีการเรียนรู้ เติบโตขึ้น ตาลก็คิดว่า ตัวละครหญิงก็ตอบโจทย์ได้ถูกต้องแล้ว ก็คือทำอะไรก็ได้เพื่อให้คนที่เรารักมีความสุข

เคยมีความรักหรือความทรงจำที่เกิดขึ้นที่สยามบ้างไหม
เอาเป็นของเพื่อนละกัน คือตาลก็รู้จักกับเพื่อนคนหนึ่งเขาเรียนร้องเพลงกับตาล แล้วเขาเพิ่งร้องเพลงเสร็จก็ชวนตาลไปหาไรกินที่สยาม พอดีตาลมากับเพื่อนผู้หญิง ตาลก็ไปแนะนำให้รู้จักกัน แล้วจากนั้นเขาก็คบกันเป็นแฟนกัน

ในเรื่องนี้ส่วนใหญ่ตาลต้องได้เจอกับน้องพิช (วิชญ์วิสิฐ หิรัญวงศ์กุล,) และน้องโอ้ (มาริโอ้ เมาเร่อ) ทำงานด้วยกันเป็นยังไงบ้าง
พิช เป็นคนน่ารัก เค้าเป็นคนมีมนุษยสัมพันธ์มาก ขนาดรู้จักวันแรก เขาก็มาชวนคุย ชวนนู่นชวนนี่ เขาเป็นคนพูดเก่งเวลาอยู่ก็สนุก คุยอะไรกับเขาก็ได้หมด พอมาเริ่มสนิทๆ กันเรื่อย ๆ เคขาก็นิสัยดีนะ เวลาพูดอะไรเขาก็ให้คำปรึกษาได้ดี จะต่างกับโอ้ มาริโอ้ เขาก็จะออกแนวนิ่งๆ ถามคำตอบคำ ไม่ค่อยตอบ แต่ว่าเขาก็นิสัยดีคนหนึ่ง เขาก็เป็นคนดี
ในด้านการทำงานกับพิชก็ดีไม่มีปัญหาอะไร บางทีซีนอารมณ์วันนั้นก็จะไม่คุยไม่เล่นกันมาก เพราะเดี๋ยวจะหลุดขำออกมา ก็ต้องแยกย้ายกันไปบิ้วอารมณ์ส่วนตัว ส่วนกับโอ้มีอะไรก็ช่วยเหลือกันคะ มีอยู่ซีนหนึ่งที่โต้งกับหญิงทะเลาะกันหนักแล้วก็รุนแรงมาก เบื้องหลังถ่ายซีนนี้ก็คือตอนแรกดูยังไงมันก็ยังไม่อิน ทั้งๆที่มันเป็นจุดค่อนข้างที่จะไคลแมกซ์สำหรับตัวโต้งเหมือนกัน เหมือนโต้งเขาเกร็งคนเราเวลาจะร้องไห้ ถ้ามันคิดว่าจะต้องร้อง จะต้องร้องนะ มันก็ไม่ออกหรอก ตาลก็เลยบอกโต้งว่าโต้งทุกคนเขารอได้นะ เรารอได้อยู่แล้ว มันไม่ใช่ปัญหา ไม่ต้องรีบคือตอนนั้นก็เป็นช่วงแรกๆ ที่ถ่ายหนังด้วย เขาก็อาจจะยังไม่ชิน หลังจากซีนนั้นเราก็สนิทกันมากขึ้น โอ้ก็เป็นคนเก่งคนหนึ่ง

มีฉากไหนที่เราประทับใจที่สุขไหม
ฉากคอนเสิร์ต มันเป็นฉากที่ทุกคนที่แสดงเรื่องนี้มารวมกันหมดเลย แล้วฉากนี้หญิงก็เป็นตัวที่ทำให้เพื่อนและคนรักของเรามีความสุข ซึ่งทำสิ่งที่ดี มันก็เหมือนข้อเฉลยหลายๆ อย่างของความรักที่เรารักเขาแต่เขาไม่ได้รักเราตอบกลับมา

มีอะไรหนักใจที่สุดในการทำงาน
คงจะเป็นเรื่องซีนอารมณ์ต่างๆ เพราะหนังเรื่องนี้ซีนอารมณ์เยอะ แล้วเรื่องนี้ตาลชอบบทด้วยแหละ ก็เลยตั้งใจมาก ไม่อยากทำให้ผู้กำกับผิดหวัง ไม่อยากทำให้ทุกคนผิดหวัง และอีกอย่างหนังเรื่องนี้ก็เป็นเรื่องแรกที่ร้องไห้ เรื่องที่แบบเล่นซีนอารมณ์เยอะๆ ใช้ดราม่าเยอะ ก็ค่อนข้างที่จะหนักใจ

หนังเรื่องนี้ต่างจากหนังรักเรื่องอื่นๆ ตรงไหน
คือหนังเรื่องนี้ตอบโจทย์คำว่ารักได้เลย รักคืออะไร หนังเรื่องนี้ตอบโจทย์ได้ทุกอย่าง ถ้าตาลไม่ใช่นักแสดงของเรื่องนี้แล้วมีโอกาสได้ไปดูหนังเรื่องนี้ ตาลก็จะรู้สึกว่าหนังเรื่องนี้ตอบทุกๆ อย่างเกี่ยวกับความรักรอบด้านของเรา ทั้งเรื่องพ่อแม่ เด็กอายุเท่าตาลวัยรุ่นบางคนอาจจะคิดว่า พ่อแม่เราชอบว่าเราออกไปนู่นไปนี่ แต่ถ้าไปดูหนังแล้ว เราจะต้องรักพ่อแม่มากขึ้นแน่นอน เพราะที่เขาทำแบบนั้นเพราะอะไร เพราะเขาเป็นห่วงเรา เขารักเรามากที่สุด รักมากกว่าใคร ส่วนคำว่าเพื่อนทุกคนก็รักกัน มีอะไรก็ช่วยเหลือกกัน

สุดท้ายนี้มีอะไรจะฝากถึงคนที่จะไปดูหนังเรื่องนี้บ้าง
ตาลก็ฝากหนังเรื่องนี้ไว้เป็นอีกเรื่องหนึ่ง หนังเรื่องนี้ตั้งใจทำมาก พ่อก็ยังงงเลย บอกว่าเนี่ยะนะหนังสือไม่เคยอ่านมานั่งอ่านบท เพราะว่าหญิงเป็นตัวละครที่เหมือนมากด้วย ถ้าใครไปดู นั่นแหละตัวตาลเลย ตาลก็จะบ้าๆ ปัญญาอ่อน ติ๊งต๊องเหมือนในหนัง อีกอย่างหนึ่งบทที่ได้มามันแสดงให้เห็นถึงความรักได้อีกรูปแบบหนึ่ง หลายๆ คนก็น่าจะเคยเป็นอย่างในตัวละครเรื่องนี้ ยังไงก็ฝากผลงานเรื่องนี้ด้วยแล้วกัน